Czy prawo rzeczywiście ogranicza nieruchomość tylko do tego, co fizycznie stoi na ziemi?

Zastanawiam się nad definicją własności w kontekście współczesnej gospodarki. Czy kiedy mówimy o 'nieruchomości', musimy myśleć tylko o cegłach i fundamentach? Czy np. prawa do przepływów, prawa do widoku, czy prawa do eksploatacji zasobów naturalnych, które są związane z danym terenem, nie powinny być traktowane jako równie istotne aktywa? Wydaje mi się, że w praktyce prawnej i ekonomicznej granica między 'materialnym' a 'niematerialnym' w kontekście własności jest bardzo płynna. Chciałbym usłyszeć Wasze doświadczenia - czy spotkaliście się z przypadkami, gdzie wartość nieruchomości była niemal w całości związana z prawami, a nie z samą strukturą?